Posted by: bartwoord | February 22, 2009

Een Vleugje Cuba in Baku

Ik verblijf sinds mijn aankomst hier in het apartement van Arjen de Wolff, het hoofd van de lokale NDI sectie hier en voor sommigen van jullie bekend als voormalig D66 prominent. Hij woont op 20 minuten loopafstand van het centrum en ik heb een zeer relaxte slaapkamer. Mijn dankbaarheid gaat ook vooral uit naar zijn goed gevulde koelkast en de schoonmaakster met wie ik af en toe al eens een woordje Russisch wissel.

Enkele vrienden van Arjen, die ik de afgelopen anderhalve week ook heb leren kennen, organiseren elk weekend een filmclub waarin ze films laten zien met een zekere sociaal-politieke inhoud. Deze films worden meestal afgesloten met een discussie waarin bepaalde lessen worden getrokken over de situatie in Azerbeidzjan. Denk bijvoorbeeld aan ‘Das Leben des Anderen’ of ‘Frost/Nixon’, die ze gistermiddag toonden en waar ik ook bij was. Na afloop nodigde ik een aantal van hen uit om ‘s avonds bij Arjen thuis een docufilm over Cuba te komen bekijken, Cuba Libre.

Het doel van de avond was natuurlijk voornamelijk om er een gezellige avond van te maken, maar ik was ook benieuwd naar wat zij het meest zouden oppikken van de film. Net zoals vrijwel overal in de wereld, wordt Cuba ook hier gezien als een paradijs waar iedereen sigaren rookt, rum-colatjes achter over slaat en van het lekkere weer geniet. Het autoritaire regime van Castro wordt gemakkelijk vergeten.

De vrienden van gisteravond, twee heren en drie dames, zijn allemaal goed opgeleid, voornamelijk in het buitenland, en spreken engels. Ze horen bij een zekere liberale elite die totaal geen afspiegeling is van de gemiddelde inwoner van Baku, laat staan de rest van het land. Ze zijn het niet eens met de Azerbeidzjaanse regering en het gebrek aan democratie en vrijheid van meningsuiting, maar zien eigenlijk geen enkel alternatief. Sowieso is dit in ieder geval het clubje waar ik het mee moet doen, gezien ik geen azerbeidzjaans en nog zeker niet genoeg russisch spreek.

De film, die ik zelf zeker twee jaar geleden voor het laatst had gezien, had een bijzondere uitwerking. Het ging weliswaar over een land ver weg van de Kaukasus, maar het verhaal van de hoofdpersoon, een Cubaanse oppositieleider, had zeer duidelijke parallelen met de problemen waar de oppositie in Azerbeidzjan mee te kampen heeft. Overactieve veiligheidsdiensen, corrupte overheidsinstellingen, gebrek aan onafhankelijke media. Misschien het meest relevant voor de lokale situatie was het moment waarop de Cubaan in kwestie uitlegde waarom hij in Cuba is gebleven en niet naar de VS is uitgeweken, ook al had hij daar de kans toe. Immers, veel goed opgeleide jongeren dromen ervan om naar het Westen te vertrekken en daar succes te behalen.

Ik hoop in ieder geval dat zij nog in ieder geval blijven tot het moment dat ik m’n russisch een beetje op orde heb!


Responses

  1. Mooie dingen Bertus! Keep up the good work and have fun! Ik weet in ieder geval welk dvdtje ik binnenkort maar eens uit de kast ga trekken.

    cheers


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Categories

%d bloggers like this: